Przy okazji ostatnich wyborów prezydenckich kolejny raz pojawiła się kwestia udziału Polonii w głosowaniu. Były głosy ‘za’ oraz jak bywa w takich sytuacjach, gromkie ‘przeciw’. Z jednej strony każdy Polak (z ważnym dokumentem pozwalającym na ustalenie tożsamości) ma prawo oddać swój głos. Gdziekolwiek się nie znajdziesz, możesz udać się do konsulatu lub innego wydelegowanego miejsca i zgłosić się do Okręgowej/Zamiejscowej Komisji Wyborczej. Tyle praktyka. Od tego momentu pojawia się ‘ta-druga-zła-strona’ polonijnych głosów. Głosów z ‘lepszego świata’.

Jak pokazał rozkład głosów wyborów parlamentarnych (2007) oraz prezydenckich (2010), Polonia ma bardzo specyficzne – teraz nie wiem którego słowa użyć, ponieważ obydwa zaczynają się od po- : poglądy polityczne lub… poczucie humoru. Niestety skłaniam się ku temu drugiemu, bo trudno mi uwierzyć, że dla ‘dobra kraju’ świadomie popierają skrajną, konserwatywną prawicę. Prosty przykład z dzisiejszej kolacji – Prezydent Komorowski zniszczy Polskę, bo już zbratał się z niemieckim Prezydentem oraz szybko wraz z Tuskiem wprowadzi złodziejskie ‘ojro’. Czekałem tylko na podsumowanie w stylu ‘(L./J.) Kaczyński to…… (tutaj same superlatywy)!’. Powiem szczerze, że boję się osób ślepo zapatrzonych w ludzi związanych z partią braci Kaczyńskich. Może niektóre (jednostkowe!) pomysły i argumenty partii są dobre i trafione, ale nie popadajmy ze skrajności w skrajność. To, że nie podoba nam się polityka kraju w którym żyjemy, nie powinno być powodem do dolewania oliwy do ognia w sytuacji politycznej ojczyzny. Jeżeli opuszczasz Polskę, mieszkasz zagranicą, to nie staraj się zaocznie naprawiać kraju. Może czasami warto popracować nad własnym ogródkiem, a dopiero później zabierać się za porządki za miedzą?